supply
Bitcoin ma stałą maksymalną podaż 21 milionów monet, zakodowaną w protokole i egzekwowaną przez każdy węzeł w sieci, co uniemożliwia tworzenie nowej podaży powyżej tego limitu.
Całkowita podaż Bitcoina jest ograniczona do 21 milionów monet. Limit ten jest zapisany w protokole Bitcoin i egzekwowany przez każdy węzeł uczestniczący w sieci. Żaden organ, żaden górnik i żaden programista nie może stworzyć bitcoinów powyżej tego limitu. Nowe bitcoiny wchodzą do obiegu wyłącznie poprzez wydobycie, a tempo ich tworzenia zmniejsza się zgodnie z ustalonym harmonogramem poprzez zdarzenia zwane halvingami. Mniej więcej co cztery lata nagroda za blok przyznawana górnikom za znalezienie nowego bloku jest zmniejszana o połowę. Proces ten trwa do około roku 2140, kiedy zostanie wydobyta ostatnia frakcja bitcoina, a całkowita podaż osiągnie swój absolutny pułap.
Kontrolowany harmonogram emisji oznacza, że stopa inflacji Bitcoina jest przejrzysta i przewidywalna. W przeciwieństwie do walut fiducjarnych, gdzie banki centralne mogą dowolnie rozszerzać podaż pieniądza, polityki pieniężnej Bitcoina nie może zmienić żadna osoba ani komitet. Na początku 2024 roku ponad 93 procent wszystkich bitcoinów, które kiedykolwiek będą istnieć, zostało już wydobytych. Pozostała podaż będzie uwalniana powoli przez następne stulecie, a każdy halving dodatkowo spowalnia tempo. Po halvingu w 2024 roku górnicy otrzymują 3,125 bitcoina za blok, w porównaniu z 6,25 wcześniej i 50, gdy Bitcoin wystartował w 2009 roku.
Stała podaż jest kluczowa dla sposobu, w jaki wiele osób rozumie propozycję wartości Bitcoina. Rzadkość jest właściwością, której żadna konkurencyjna kryptowaluta nie może powielić bez wychodzenia z tego samego społecznego konsensusu. Każda nowa kryptowaluta może skopiować kod Bitcoina i ustalić limit własnej podaży, ale ten limit nie ma równoważnego znaczenia, chyba że użytkownicy i uczestnicy ekonomiczni szeroko zdecydują się traktować go jako znaczący. Limit podaży Bitcoina był nieprzerwanie utrzymywany od momentu jego uruchomienia, a jego zmiana wymagałaby zgody wszystkich operatorów węzłów i górników na świecie, progu praktycznie niemożliwego do osiągnięcia, biorąc pod uwagę globalnie rozproszoną i w dużej mierze anonimową naturę uczestnictwa.