network

timestamp

Każdy blok Bitcoin zawiera znacznik czasu ustawiony przez górnika. Znaczniki czasu zakotwiczają blockchain w czasie, umożliwiają korektę trudności i były kluczowe dla rozwiązania Satoshiego Nakamoto problemu podwójnego wydatku.

Każdy blok w blockchainie Bitcoin zawiera znacznik czasu, zapis tego, kiedy górnik, który stworzył blok, twierdzi, że go wytworzył. Znacznik czasu jest wyrażony jako czas Unix, liczba sekund, które upłynęły od 1 stycznia 1970 roku. Jest ustawiany przez górnika i dołączany do nagłówka bloku przed rozpoczęciem obliczenia proof-of-work. Chociaż górnicy mają pewną elastyczność w ustawianiu znacznika czasu, protokół narzuca zasady: znacznik czasu bloku musi być większy niż mediana poprzednich jedenastu bloków, a węzły odrzucają bloki oznaczone znacznikiem czasu ponad dwie godziny w przyszłości zgodnie z ich własnymi zegarami lokalnymi.

Znaczniki czasu pełnią krytyczną funkcję w mechanizmie korekty trudności Bitcoina. Co 2016 bloków, mniej więcej co dwa tygodnie, protokół porównuje znaczniki czasu pierwszego i ostatniego bloku w danym okresie, aby obliczyć, ile czasu faktycznie zajęło wyprodukowanie tych bloków. Jeśli rzeczywisty czas był krótszy niż dwa tygodnie, trudność wzrasta; jeśli zajęło to dłużej, trudność maleje. Ta pętla sprzężenia zwrotnego utrzymuje średni interwał bloków bliski dziesięciu minutom niezależnie od tego, ile mocy wydobywczej wchodzi lub wychodzi z sieci.

Znaczniki czasu były również integralną częścią rozwiązania Satoshiego Nakamoto dla problemu podwójnego wydatku. Whitepaper opisuje rozproszony serwer znaczników czasu: włączając kryptograficzny skrót poprzedniego bloku do każdego nowego bloku, każdy blok certyfikuje istnienie wszystkich poprzednich transakcji w danym momencie. Ten łańcuch bloków ze znacznikami czasu sprawia, że przepisanie historii jest obliczeniowo niemożliwe, ponieważ jakakolwiek zmiana unieważniłaby proof-of-work każdego kolejnego bloku.

Frequently asked questions

Czy górnicy mogą manipulować znacznikiem czasu Bitcoina?

Górnicy mają ograniczoną możliwość dostosowania znacznika czasu, który dołączają do bloku. Protokół Bitcoin wymaga, aby znacznik czasu bloku był większy niż mediana znaczników czasu poprzednich jedenastu bloków, a węzły w sieci odrzucają bloki ze znacznikami czasu ponad dwie godziny w przyszłości w stosunku do własnych zegarów. W tej oknie górnicy mogą ustawić znacznik czasu nieco do przodu lub do tyłu. Ta elastyczność istnieje, aby dostosować różnice zegarowe w całej sieci, ale nie pozwala na istotną manipulację korektą trudności.

Jak znacznik czasu odnosi się do korekty trudności Bitcoina?

Co 2016 bloków protokół Bitcoin mierzy czas, który upłynął między pierwszym a ostatnim blokiem w danym okresie, używając ich znaczników czasu. Celem jest, aby 2016 bloków zajęło dokładnie dwa tygodnie. Jeśli zmierzony czas jest krótszy, co oznacza, że bloki były produkowane szybciej niż zamierzono, trudność wzrasta. Jeśli jest dłuższy, trudność maleje. Ten mechanizm samokorekcji zapewnia, że nowe bloki są produkowane w średnim tempie jednego co dziesięć minut, niezależnie od zmian mocy wydobywczej.

Czym był serwer znaczników czasu Satoshiego i dlaczego był ważny?

W whitepaper Bitcoina Satoshi Nakamoto opisał centralną strukturę Bitcoina jako rozproszony serwer znaczników czasu. Każdy blok oznacza czasem partię transakcji, dołączając je do bloku odwołującego się do kryptograficznego skrótu poprzedniego bloku. Tworzy to uporządkowany łańcuch, w którym istnienie i kolejność każdej transakcji są certyfikowane w określonym momencie w czasie przez obliczeniową pracę wydaną na wyprodukowanie tego bloku. Serwer znaczników czasu rozwiązuje problem podwójnego wydatku, ustanawiając niemożliwy do sfałszowania porządek zdarzeń bez konieczności posiadania centralnego organu.